Wiersze Krzysztof Kamil Baczyński

bezsenność bohater ciało deszcze dłoń drzewa elegia erotyk kantylena koncert melancholia milość moce noc o wolność pioseneczka pokolenie praca samotność serce spojrzenie westchnienie wieczór na poludniu wieczory wiosna wisła wolność wyroki zwierciadło

Wiersz: Wyroki - Krzysztof Kamil Baczyński

Wyroki

Basi D.
Nic gruzy. Dwułodygą wyrośniem,
dwugłosem zielonym światła,
podobni chmurom i sośnie,
kwiatom płynącym na tratwach,
gdy rzeka wilgocią śliska
jest tonem świata - kołyska.
Nic ciemność. Przez nią przepłyniem,
a ręce na niej promień
w błogosławionym czynie,
w żyjącym gromie,
bo i z krzemienia się śpiewa
wieczność rosnąca - drzewa.
Nic gruzy. Ale ująć
powietrze: tam formy rosną
z guseł i zaklęć - kołując -
coraz to bliższe. Mocno
w ręce spadają - nieznane,
czasem - niedokonane.
I tak się trzeba im zaprzeć
w ziemię i wiatr, w świetlistość,
by deszczem pocisków lecąc
opadły w dłonie - czysto.
A w ich ulewie rosnąć,
ptakiem, człowiekiem i sosną.

22 XII 1941 r.