Wiersze Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

a cup of teaaeroplananno dominibarwyberceusebez Ciebiebielanyból fizycznyczerwony zegardom na modrzewiudwaj grenadierzygobelinhej moje młode latajesienne niebomagnoliamgły i żurawiemiłośćmoja miłośćna ciepłej niebieskiejnastrójoknem wyglądałopocałunek słońcapyszne latosenświtzachód słońcazapomniane pocałunkizwiędłe kwiaty w salonie

Wiersz: Świt - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Świt
Zazieleniło się stalowe niebo - porosło trawą brzegiem widnokręgu.
Zza gór wypełzły smoki granatowe i popłynęły, kędy wzrok nie sięga.
A po nich wielkie szafirowe ptaki swe długie skrzydła rozwiały w przestrzeni.
Zaś naprzeciwko świat był szaro-ciemny i jak sień pusty bez kształtów ni cieni.
Gwiazda świeciła mocna i rzęsista, pacierza czarnej nocy ciche amen.
Spod ziemi barwa żółta wykwitała - w powietrzu pachniał jak gdyby cyklamen.